เรื่องราวความรักระหว่างหนุ่มม.ปลาย กับ สาวออฟฟิศ ที่พบกันโดยบังเอิญบนรถเมล์และจูบแรกทำให้ทั้งคู่สานสัมพันธ์กันต่อมาด้วยความรัก โดยมีเพื่อนๆของทั้งสองคอยตามลุ้น เอาใจช่วย แต่ระหว่างที่ทั้งสองจะได้เข้าใจความรู้สึกของอีกฝ่ายนั้น ก็ให้บังเอิญเมื่อ สา ได้พบกับพี่โอม รุ่นพี่สมัยที่เรียนมัธยมซึ่งสาแอบปิ๊งมาตลอด และพี่โอมได้บอกกับสาว่า ตอนนี้เขาอยู่คนเดียว ทำให้สาต้องลังเลว่าจะรับรักรุ่นพี่ที่เป็นอดีต หรือ หนุ่ม ม.ปลาย ที่เป็นปัจจุบันดี โปรดติดตามต่อในโรงภาพยนตร์ 26 มกราคม

หนังสร้างจากนวนิยายบนโลกออนไลน์ที่โด่งดัง ทำให้บางคนนึกภาพหนุ่มม.ปลายจะต้องเป็นหนุ่มหน้าใสๆ แต่กลับลืมไปว่าในโลกความจริง คนที่เรียนม.ปลาย อาจจะไม่ได้ดูหน้าเด็กไปทุกคน บอกตรงๆว่าไม่เคยอ่านฉบับนวนิยาย แต่ก็ำพอจะทราบเรื่องราวมาบ้าง หากจะเอามาเทียบกับหนังผมว่าอาจจะโหดร้ายเกินไป เพราะหนังให้รายละเอียดในบางประเด็นยังไม่เนียนเท่าใดนัก 

หนังทั้งเรื่อง ผมขอชื่นชมนักแสดงครับ ทั้งตัวบทของ สา นางเอกของเรื่อง "รถเมล์ คะนึงนิจ" เธอทำให้ผมคนหนึ่งล่ะที่หลงเสน่ห์ของเธอเข้าเต็มเปาเลยทีเดียว เรียกพลังในการแสดงให้อยู่บนจอได้ทุกฉาก ไม่ว่าจะเป็น ตลก ดราม่า น้ำตาไหล จังหวะของเธอช่างลงตัวได้ดี  พระเอกของเรา เบส  (ออกเสียง เบด-ส) "เพ็ชร ฐกฤต" กับภาพยนตร์เรื่องแรก ถือว่าสอบผ่านกับบทเด็กม.ปลายกวนๆ ที่มีปัญหาทางบ้าน มีหลายอารมณ์ให้เขาได้เล่นและทำได้ค่อนข้างดี  ไม่ต้องพูดถึงบทสมทบที่มาเรียกเสียงฮา ทั้งเพื่อนของสาและเบส  เรียกว่า ฮาเอาอยู่กันเลยทีเดียว

ดนตรีในเรื่องแม้จะเป็นเพลงเดียวที่เอามาทำเป็นดนตรีประกอบ แต่ก็เปลี่ยนลักษณะของเครื่องดนตรีตามอารมณ์และฉากนั้นได้ดีครับ

แม้บทจะมีปัญหาเรื่องความไม่เนียนและเรื่องพ่อของ เบส ที่ดูโอเวอร์ไปบ้าง แต่อย่างที่ผมบอกด้วยการแสดงของดารานำ พอจะทำให้มองข้ามจุดนี้ไปได้บ้าง 

หนังพยายามจะสื่อถึงความรักที่มั่นคง การช่วยเหลือกันในยามลำบาก และยังสอนอะไรหลายๆอย่างให้วัยรุ่นที่คงจะเป็นกลุ่มเป้าหมายซึ่งหากเข้าไปดูแล้วคงจะได้แง่คิดเรื่องความรักกลับออกมาพอสมควร 

อายุไม่ได้เป็นเพียงแค่ตัวเลข และ รายละเอียดหรือส่วนผสมที่จะประกอบกันออกมาเป็นอารมณ์ที่เรียกว่าความรัก มันอาจจะมีทั้ง งอน เหงา เศร้า สุข คละเคล้าอยู่ในนั้น อยู่ที่ว่าจะรักษาอาการที่เกิดขึ้น ด้วยความรักอย่างไร

โดย ลูกศิษย์สมบูรณ์ปัญญา